ระบบบริหารจัดการหอพักนักศึกษา

ขายโปรแกรมระบบ
รวมระบบที่พัฒนาด้วยภาษา PHP PDO MySQL พร้อมขายได้โค้ดทั้งหมด สามารถนำไปต่อยอดได้ทุกระบบ และปรึกษาได้ด้วยครับ

ระบบบริหารจัดการหอพักนักศึกษา ไม่ต้องเสียค่าใช้จ่ายสูง! โปรแกรมของเราช่วยให้คุณทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ!

**Domain พร้อม Host ฟรี 1 ปี 

รายละเอียดเพิ่มเติม

Project Name	Hostel Management System Project in PHP
Language Used	PHP5.6, PHP7.x,PHP8.x,
Database	MySQL
User Interface Design	HTML, AJAX,JQUERY,JAVASCRIPT
Web Browser	Mozilla, Google Chrome, IE8, OPERA
Software	XAMPP / Wamp / Mamp/ Lamp (anyone)

ลักษณะเด่นของระบบ

ระบบบริหารจัดการหอพักนักศึกษา โดยใช้เซิร์ฟเวอร์ Apache และ MySQL โดยระบบบริหารจัดการโฮสเทลแบ่งเป็น 2 โมดูล

• โมดูลผู้ดูแลระบบ
• โมดูลผู้ใช้งาน

โมดูลผู้ดูแลระบบ

1. การเข้าสู่ระบบผู้ดูแลระบบ

ผู้ดูแลระบบสามารถเข้าสู่ระบบผ่านทางแบบฟอร์มการเข้าสู่ระบบ

2. โปรไฟล์ผู้ดูแลระบบ

ผู้ดูแลระบบสามารถจัดการโปรไฟล์ของตนเองได้ ผู้ดูแลระบบยังสามารถเปลี่ยนรหัสผ่านของตนเองได้อีกด้วย

3. หลักสูตร

ผู้ดูแลระบบสามารถสร้างเพิ่มหลักสูตร แก้ไขหลักสูตร และลบหลักสูตรได้

4. ห้องพัก

ผู้ดูแลระบบสามารถสร้างห้องและจัดสรรที่นั่งในแต่ละห้องได้ และกำหนดค่าธรรมเนียมได้

5. การลงทะเบียน

ผู้ดูแลระบบสามารถสร้างโปรไฟล์นักเรียนและจัดสรรห้องเรียนได้

6. การจัดการการลงทะเบียน

ผู้ดูแลระบบสามารถจัดการโปรไฟล์ของนักเรียนทั้งหมดได้ พิมพ์โปรไฟล์ทั้งหมดและลบโปรไฟล์ออกได้

7. การร้องเรียน

ผู้ดูแลระบบสามารถจัดการข้อร้องเรียนของนักเรียนทั้งหมดและดำเนินการที่เหมาะสมได้

8. ข้อเสนอแนะ

ผู้ดูแลระบบสามารถดูความคิดเห็นที่นักศึกษาให้ไว้กับหอพักได้

9. ลืมรหัสผ่าน

ผู้ดูแลระบบยังสามารถดึงรหัสผ่านคืนได้หากผู้ดูแลระบบลืมรหัสผ่าน

โมดูลผู้ใช้

• 1. การลงทะเบียนผู้ใช้ —ผู้ใช้สามารถลงทะเบียนได้ผ่านแบบฟอร์มลงทะเบียนผู้ใช้
  2. การเข้าสู่ระบบของผู้ใช้–ผู้ใช้สามารถเข้าสู่ระบบผ่านทางแบบฟอร์มการเข้าสู่ระบบ
  3. ลืมรหัสผ่าน—ผู้ใช้สามารถเรียกค้นรหัสผ่านได้ผ่านลิงก์ลืมรหัสผ่าน
  4. แผงควบคุมผู้ใช้งาน
  5. โปรไฟล์ผู้ใช้—ผู้ใช้สามารถจัดการโปรไฟล์ของตนเองได้
  6. จองโฮสเทล – ผู้ใช้สามารถจองโฮสเทลได้
  7. รายละเอียดห้อง-รายละเอียดห้องที่จอง
  8. การลงทะเบียนร้องเรียน :นักศึกษาสามารถยื่นเรื่องร้องเรียนได้
  9. การร้องเรียนที่ลงทะเบียน:นักศึกษาสามารถตรวจสอบการร้องเรียนที่ลงทะเบียนและสถานะของตนได้
  10. ความคิดเห็น:นักศึกษาให้ความคิดเห็นเกี่ยวกับหอพัก
  11. เปลี่ยนรหัสผ่าน - ผู้ใช้สามารถเปลี่ยนรหัสผ่านของตนเองได้
  12. บันทึกการเข้าใช้งานของผู้ใช้ -ผู้ใช้สามารถดูรายละเอียดการเข้าสู่ระบบครั้งล่าสุดได้

ความต้องการซอฟต์แวร์ (ใครก็ได้)

• แวมป์
• XAMPP
• แมมป์
• โคมไฟ

---

หน้าจอโครงการบางส่วน

---

การลงทะเบียนผู้ใช้

การเข้าสู่ระบบผู้ใช้

จองโฮสเทล

แผงควบคุมผู้ดูแลระบบ

รายละเอียดการจอง

Read More

องค์ประกอบข้อความใน HTML

การเพิ่มองค์ประกอบข้อความใน HTML

บทเรียนนี้เป็นส่วนหนึ่งของชุด  วิชาการเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์ คุณสามารถไปที่  Intro to Programming  หากคุณต้องการเริ่มต้นตั้งแต่ต้น

องค์ประกอบ HTML ทั่วไปบางส่วนที่ประกอบกันเป็นหน้าเว็บคือองค์ประกอบข้อความ ข้อความทั้งหมดที่คุณอ่านบนเว็บไซต์นี้ เช่น ไม่ว่าจะเป็นหัวเรื่องที่อยู่ด้านบนของหน้า ส่วนหัวของส่วน หรือข้อความนี้ล้วนสร้างจากองค์ประกอบข้อความ HTML

องค์ประกอบย่อหน้า

วิธีพื้นฐานที่สุดในการเพิ่มข้อความในหน้าเว็บคือองค์ประกอบย่อหน้า หากคุณเคยติดตามบทช่วยสอนนี้ แสดงว่าคุณเคยเห็นองค์ประกอบนี้มาก่อน แต่ควรทำซ้ำ เพราะองค์ประกอบย่อหน้าเป็นหนึ่งในองค์ประกอบ HTML ที่ใช้บ่อยที่สุดบนเว็บไซต์ส่วนใหญ่ที่คุณเยี่ยมชมทุกวัน 

<p>นี่คือย่อหน้า</p>

ตามค่าเริ่มต้น เบราว์เซอร์ทุก ตัวจะ เว้นวรรคด้านบนและด้านล่างองค์ประกอบย่อหน้าเล็กน้อยเมื่อแสดงองค์ประกอบเหล่านั้น ซึ่งทำให้แต่ละย่อหน้าเป็นอิสระจากสิ่งที่อยู่รอบๆ เหมือนกับย่อหน้าที่คุณเห็นในหนังสือหรือนิตยสาร 

องค์ประกอบหัวเรื่อง

เช่นเดียวกับองค์ประกอบย่อหน้า องค์ประกอบส่วนหัวยังใช้เพื่อแสดงข้อความบนหน้าจอ โดยทั่วไปจะใช้เพื่อสร้างส่วนหัวของส่วน 

<h1>นี่คือองค์ประกอบส่วนหัว</h1>

ตัวอย่างเช่น คุณอาจใช้องค์ประกอบหัวเรื่องเพื่อแสดงชื่อเรื่องของเรียงความที่คุณกำลังเขียน หรือชื่อบทในหนังสือ ในทางกลับกัน ข้อความที่แท้จริงของเรียงความหรือบทจะใช้องค์ประกอบของย่อหน้า

องค์ประกอบของส่วนหัวมีหกระดับเริ่มต้นซึ่ง คุณสามารถพิจารณา <h1>ได้<h6>ว่าเป็นลำดับความสำคัญ ตัวอย่างเช่น หากคุณใส่ an <h1>บนหน้าเว็บของคุณ ก็ปลอดภัยที่จะถือว่ามันเป็นส่วนหัวของส่วนที่สำคัญที่สุดและอาจอยู่ที่ด้านบนสุดของหน้าของคุณ ในขณะที่ an <h2>จะมีความสำคัญน้อยกว่าเล็กน้อยและอื่นๆ เป็นต้น 

พวกเขายังมาพร้อมกับสไตล์เบราว์เซอร์เริ่มต้นซึ่งช่วยเสริมลำดับความสำคัญ: <h1>องค์ประกอบใหญ่ที่สุด องค์ประกอบ<h2>เล็กกว่า และอื่นๆ

<h1>นี่คืออันที่ใหญ่ที่สุด</h1>
<h2>อันนี้เล็กกว่านิดหน่อย</h2>
<h3>อันนี้เล็กกว่าอีก</h3>
<h4>พวกมันเล็กลงเรื่อยๆ</h4>
<h5>อันนี้ไม่ใหญ่ขนาดนั้น</h5>
<h6>ตอนนี้ค่อนข้างเล็กจริงๆ</h6>

องค์ประกอบการจัดรูปแบบข้อความ

องค์ประกอบการจัดรูปแบบข้อความใช้เพื่อเปลี่ยนรูปลักษณ์ของข้อความในรูปแบบที่กำหนดไว้ล่วงหน้า ตัวอย่างเช่น ต่อไปนี้คือองค์ประกอบการจัดรูปแบบข้อความทั่วไปบางส่วน:

• B เก่า : <b> องค์ประกอบทำให้เนื้อหาเป็นตัวหนา
• ตัวเอียง : <i>องค์ประกอบทำให้เนื้อหาเป็นตัวเอียง 
• ขีดเส้นใต้ : <u>องค์ประกอบขีดเส้นใต้เนื้อหา

องค์ประกอบเหล่านี้มักพบว่าซ้อนอยู่ภายในองค์ประกอบข้อความอื่นๆ เช่น องค์ประกอบย่อหน้าหรือส่วนหัว เนื่องจากโดยปกติแล้วองค์ประกอบเหล่านี้มีไว้เพื่อใช้กับบางส่วนของข้อความเท่านั้น ตัวอย่างเช่น:

<p>คำเหล่านี้ไม่ใช่ตัวหนา แต่ <b>สองคำนี้</b>คือ</p>

HTML นั้นจะแสดงดังนี้:

ลองสิ่งนี้!

ลองทดลองกับแต่ละองค์ประกอบที่กล่าวถึงในบทเรียนนี้ในอินพุตด้านล่าง คุณสามารถป้อนสิ่งที่คุณต้องการ แต่ถ้าคุณต้องการแนวคิดบางอย่างเกี่ยวกับสิ่งที่จะป้อน ให้ลองใช้องค์ประกอบด้านล่างเป็นตัวอย่าง

<h1>ราตรีสวัสดิ์อันยาวนาน</h1>
<h3><u>บทที่ 1: เมืองและความเงียบ</u></h3>
<p>นักสืบฮาร์ดคาสเซิลตัวสั่นเมื่อได้ยินเสียงเคาะประตู เที่ยงคืนของวันเสาร์ และมีใครกำลังมองหารองเท้ายางอยู่หรือเปล่า? มันมีกลิ่นเหมือนปัญหา เพราะถ้าเขาได้เรียนรู้สิ่งหนึ่งในช่วงเวลาที่เขาเป็นตาส่วนตัว นั่นคือผีทั้งหมดของเมืองจะออกมาในเวลากลางคืน</p>
<p><i>ฉันหวังว่าคุณจะไม่หาเรื่องทะเลาะ</i> เขาคิดกับตัวเอง <i>เพราะถ้าคุณเจอ คุณก็เจอมัน</i></p>

ป้อนองค์ประกอบ HTML ของคุณในการป้อนข้อมูลที่นี่:

 

เพิ่ม CSS ของเรา 

 

ทำด้วยตัวคุณเอง!

เปิด   ไฟล์  index.html ของโครงการบทช่วย สอนการเขียนโปรแกรม GCF  ในโปรแกรมแก้ไขข้อความ แล้วเพิ่ม  องค์ประกอบข้อความ เพื่อความเข้าใจที่ดีที่สุด อย่าลืมพิมพ์โค้ดนี้จริงๆ แทนที่จะคัดลอกและวาง 

1. เมื่อคุณสร้างไฟล์นี้เป็นครั้งแรก คุณมีองค์ประกอบเนื้อหาจริงหนึ่งรายการในหน้านี้แล้ว ก่อนอื่นให้ค้นหาองค์ประกอบนั้น:

   <p>สวัสดีชาวโลก!</p>

2. ไปข้างหน้าและ  ลบองค์ประกอบนั้น 
3. เรามาเริ่มสร้างบางสิ่งที่เหมือนหน้าเว็บจริงที่คุณอาจเห็นในชีวิตประจำแทน: หน้าเว็บบทวิจารณ์ภาพยนตร์ เริ่มต้นด้วย  หัวข้อและตรวจสอบให้แน่ใจว่าได้ใส่ไว้ใน  <body> องค์ประกอบ โดยที่ <p>องค์ประกอบของคุณเคยอยู่มาก่อน: 

   <h1>บทวิจารณ์ภาพยนตร์คลาสสิกของ Cinema</h1>

4. ด้านล่างให้เพิ่ม  หัวข้อย่อย แม้ว่าหัวเรื่องแรกจะเป็นหัวเรื่องหลักของหน้าเว็บทั้งหมดของคุณ แต่หัวเรื่องนี้จะเป็นเพียงหัวเรื่องสำหรับบทวิจารณ์ภาพยนตร์ฟอร์มยักษ์ที่แต่งขึ้น: 

   <h2>รีวิว: Basketball Dog (2018)</h2>

5. ตอน นี้ขอเพิ่ม  ข้อความ นี่คือเนื้อแท้ของบทวิจารณ์ของคุณ ดังนั้นจึงมีคำอื่นๆ อีกมาก แต่โปรดสังเกตว่าคำเหล่านั้นยังคงถูกห่อด้วย  <p> แท็กง่ายๆ หนึ่งคำสำหรับแต่ละย่อหน้า เพิ่มสิ่งนี้ใต้  <h1> องค์ประกอบที่คุณเพิ่งเพิ่ม:

   <p>4 จาก 5 ดาว</p>
   <p>จากผู้กำกับวิคกี เฟลมมิง สู่เรื่องราวอันอบอุ่นของเด็กชายชื่อพีท (เทรนต์ ดักสัน) และโรเวอร์ สุนัขของเขา (ให้เสียงโดยบรินสัน ลัมเบิลบรันต์) คุณอาจคิดว่าเด็กผู้ชายกับสุนัขของเขาเรียนรู้คุณค่าที่แท้จริงของมิตรภาพฟังดูคุ้นเคย แต่การหักมุมครั้งใหญ่ทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้แตกต่างออกไป นั่นคือ Rover เล่นบาสเก็ตบอล และเขาก็เล่นเก่งไม่แพ้กัน</p>
   <p>แม้ว่าอาจไม่จำเป็นต้องรวมเกมการแข่งขันชิงแชมป์ของ Rover ทั้ง 150 นาทีแบบเรียลไทม์ แต่ Basketball Dog จะทำให้คุณสนใจตลอดรันไทม์ 4 ชั่วโมง และตอนจบจะทำให้คนรักสุนัขต้องเสียน้ำตา หากคุณรักกีฬาบาสเก็ตบอลหรือสัตว์เลี้ยง นี่คือภาพยนตร์สำหรับคุณ</p>
   <p>ค้นหารายชื่อนักพากย์ทั้งหมดได้ที่เว็บไซต์ Basketball Dog</p>
   

6. เนื่องจากเธอเป็นผู้กำกับภาพยนตร์ ดูเหมือนว่า "วิคกี เฟลมมิง" อาจเป็นชื่อที่สำคัญที่สุดในย่อหน้าเหล่านั้น ดังนั้นมาทำให้เป็น  ตัวหนา เพื่อดึงดูดความสนใจให้มากขึ้น ห่อชื่อนั้นด้วย  <b> และ  </b> แท็ก เช่น: 

   <b>วิกกี้ เฟลมมิ่ง</b>

7. นอกจากนี้ อาจเป็นความคิดที่ดีที่จะกำหนดระดับดาวนอกเหนือจากข้อความที่เหลือด้วย ลองตัวเอียงที่จะแยกมัน ตัดเฉพาะคำเหล่านั้นด้วย แท็ <i>ก</i>เช่น:

   <p><i>4 จาก 5 ดาว</i></p>

เมื่อคุณทำทั้งหมดนี้แล้ว โค้ดที่สมบูรณ์ของคุณควรมีลักษณะดังนี้:

<html>
  <เนื้อหา>
    <h1>บทวิจารณ์ภาพยนตร์คลาสสิกของ Cinema</h1>
    <h2>รีวิว: Basketball Dog (2018)</h2>
    <p><i>4 จาก 5 ดาว</i></p>
    <p>จากผู้กำกับ <b>วิคกี เฟลมมิง</b> สู่เรื่องราวอันอบอุ่นของเด็กชายชื่อพีท (เทรนต์ ดักสัน) และโรเวอร์ สุนัขของเขา (ให้เสียงโดยบรินสัน ลัมเบิลบรันต์) คุณอาจคิดว่าเด็กผู้ชายกับสุนัขของเขาเรียนรู้คุณค่าที่แท้จริงของมิตรภาพฟังดูคุ้นเคย แต่การหักมุมครั้งใหญ่ทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้แตกต่างออกไป นั่นคือ Rover เล่นบาสเก็ตบอล และเขาก็เล่นเก่งไม่แพ้กัน</p>
    <p>แม้ว่าอาจไม่จำเป็นต้องรวมเกมการแข่งขันชิงแชมป์ของ Rover ทั้ง 150 นาทีแบบเรียลไทม์ แต่ Basketball Dog จะทำให้คุณสนใจตลอดรันไทม์ 4 ชั่วโมง และตอนจบจะทำให้คนรักสุนัขต้องเสียน้ำตา หากคุณรักกีฬาบาสเก็ตบอลหรือสัตว์เลี้ยง นี่คือภาพยนตร์สำหรับคุณ</p>
    <p>ค้นหารายชื่อนักพากย์ทั้งหมดได้ที่เว็บไซต์ Basketball Dog</p>
  </body>
</html>

ดับเบิลคลิก  ไฟล์ index.html ของคุณ  เพื่อโหลดในเบราว์เซอร์ และคุณจะเห็นสิ่งนี้ หน้าเว็บของคุณเริ่มดูเหมือนหน้าเว็บจริงมากขึ้น!

Read More

การเพิ่มรายการใน HTML

การเพิ่มรายการใน HTML

 

องค์ประกอบ HTML อื่นที่มีไว้เพื่อช่วยคุณจัดโครงสร้างเนื้อหาในเพจของคุณคือองค์ประกอบรายการ คุณอาจเห็นรายการบนหน้าเว็บตลอดเวลา—แถวของเนื้อหาที่ทำเครื่องหมายด้วยสัญลักษณ์แสดงหัวข้อย่อย หรือตัวเลข หรือเลขโรมัน—และบางครั้งคุณอาจดูรายการโดยไม่ได้ตระหนักว่าโครงสร้างพื้นฐานนั้นเป็นรายการ HTML ในกรณีทั้งหมดนี้ องค์ประกอบ HTML หนึ่งในสององค์ประกอบจะอยู่ด้านหลัง: รายการที่ ไม่มีลำดับ หรือรายการที่เรียง ลำดับ

รายการที่ไม่เรียงลำดับ

องค์ประกอบรายการ ที่ไม่มีลำดับมีลักษณะดังนี้:

<ul></ul>

อย่างไรก็ตาม แท็กเหล่านี้ไม่ได้ทำอะไรเลย ซึ่งไม่เหมือนกับที่คุณเคยเห็นมาก่อน หากต้องการแสดงเนื้อหาเป็นรายการ คุณต้องมีองค์ประกอบ HTML สองรายการที่ทำงานร่วมกันได้แก่ ตัวรายการเอง เช่น<ul>องค์ประกอบด้านบน และ องค์ประกอบ รายการซึ่งอยู่ภายใน:

<ul>
  <li>นี่คือรายการ</li>
  <li>นี่คือรายการที่สอง</li>
  <li>สามรายการตรงนี้</li>
</ul>

ในรายการที่ไม่เรียงลำดับเช่นนี้ เบราว์เซอร์ของคุณจะไม่แสดงอะไรเลยสำหรับ ตัวแท็ก <ul>และ</ul>ตัวแท็กเอง แต่จะถือว่าเป็นคำแนะนำในการแสดง<li>องค์ประกอบภายในแทน รายการที่ไม่เรียงลำดับจะบอกเบราว์เซอร์ให้แสดงแต่ละรายการด้วยสัญลักษณ์แสดงหัวข้อย่อยตามค่าเริ่มต้น หากคุณจะโหลดตัวอย่างนั้นในเบราว์เซอร์ มันจะมีลักษณะดังนี้:

รายการที่สั่งซื้อ

องค์ประกอบ รายการสั่งซื้อมีลักษณะดังนี้:

<ol></ol>

โครงสร้างขององค์ประกอบรายการที่เรียงลำดับนั้นโดยพื้นฐานแล้วจะเหมือนกับของรายการที่ไม่เรียงลำดับ: <ol>องค์ประกอบคือราก และองค์ประกอบจำนวนเท่าใดก็ได้<li>ที่อยู่ภายใน:

<ol>
  <li>นี่คือรายการ</li>
  <li>นี่คือรายการที่สอง</li>
  <li>สามรายการตรงนี้</li>
</ol>

อย่างไรก็ตาม ในรายการเรียงลำดับ เบราว์เซอร์ของคุณจะนับรายการภายในและเพิ่มตัวเลขข้างๆ โดยอัตโนมัติ แทนที่จะเป็นสัญลักษณ์แสดงหัวข้อย่อย หากคุณจะโหลดตัวอย่างนี้ในเบราว์เซอร์ จะมีลักษณะดังนี้:

Read More